Daklandbouw kan tot 12 procent van groentevraag in stad leveren |
|
|
|
|
 |
| 92 sec |
Onderzoek in Amsterdam laat zien waar kansen liggen én waar knelpunten zitten
Daklandbouw kan een serieuze bijdrage leveren aan de voedselvoorziening in steden. Dat blijkt uit onderzoek van ecoloog Pengxuan Xie, die op 8 april promoveerde aan de Universiteit Leiden. Volgens zijn studie kunnen moestuinen op daken niet alleen zorgen voor verse producten dichtbij huis, maar ook bijdragen aan biodiversiteit, waterberging en het tegengaan van hittestress.
| Eetbaar dak: de groente-daktuin (archiefbeeld NWST ter illustratie) |
Voor de stad Amsterdam bracht Xie in kaart hoeveel daken geschikt zijn voor voedselproductie. Met behulp van een geografisch informatiesysteem berekende hij dat 396 hectare dakoppervlak hiervoor geschikt is. Dat is 15,8 procent van alle daken in de stad.
Slim telen vergroot opbrengst
Met een simulatiemodel keek Xie vervolgens naar de mogelijke opbrengst. Door gewassen slim te verdelen over geschikte daken, kan volgens zijn berekeningen 12,4 procent van de groenteconsumptie in Amsterdam lokaal worden geproduceerd.
Vooral gewassen met ondiepe wortels zijn geschikt. Denk aan ui, sla, prei en koolsoorten zoals bloemkool en broccoli. De substraatlaag op daken blijft meestal beperkt tot circa 20 centimeter, wat de keuze voor gewassen bepaalt.
|
|
Moestuinen op daken kunnen zorgen voor verse producten dichtbij huis én bijdragen aan biodiversiteit, waterberging en het tegengaan van hittestress
| |
|
Verschillen per stad groot
De resultaten zijn niet één-op-één te vertalen naar andere steden. Xie analyseerde ook 626 Europese steden en zag grote verschillen. Factoren zoals klimaat, bevolkingsdichtheid en het beschikbare dakoppervlak spelen een belangrijke rol.
Gemiddeld zouden groene daken, mits voorzien van extra bewatering, volgens de studie tussen de 30 en 40 procent van de groentevraag in Europese steden kunnen leveren. Dat maakt daklandbouw vooral interessant voor dichtbebouwde gebieden met weinig ruimte op maaiveld.
Praktische drempels remmen opschaling
Tegelijkertijd is de stap van model naar praktijk nog groot. Er ontbreken vaak duidelijke regels en beleid voor grootschalige toepassing van daklandbouw. Ook is er in veel gevallen onvoldoende inzicht in de draagkracht van daken.
Dat is een belangrijk aandachtspunt: een laag substraat en beplanting zorgt voor extra gewicht, en niet elk gebouw is daarvoor geschikt. Zonder goede data en richtlijnen blijft toepassing risicovol.
Toch zijn er al mooie voorbeelden: in Basel zijn de doelstellingen van de European Federation of Green Roofs and Walls - zoals 5 vierkante meter groen dak per inwoner in 2030 - deels gehaald. Xie: 'Dat laat zien dat het mogelijk is, maar dat er nog stappen nodig zijn voordat groene daken op grote schaal werkelijkheid worden.
|
|
De resultaten zijn niet één-op-één te vertalen naar andere steden. Xie analyseerde ook 626 Europese steden en zag grote verschillen
| |
|
Van simulatie naar praktijk
Volgens Xie liggen de volgende stappen in proefprojecten op bestaande daken en aanvullend onderzoek naar technische randvoorwaarden. Ook betere informatie richting beleidsmakers en ontwerpers is nodig.
Daarmee kan daklandbouw uitgroeien van een interessante studie naar een praktische oplossing binnen stedelijk groenbeheer en voedselvoorziening.
|
|
Daklandbouw kan uitgroeien naar een praktische oplossing binnen stedelijk groenbeheer en voedselvoorziening
| |
|
| LOGIN
met je e-mailadres om te reageren.
|
|
|
| Er zijn nog geen reacties. |
|
