Gamma-uil kan watercrassula afremmen, maar niet bestrijden |
|
|
|
|
 |
| 63 sec |
Veldproef laat effect zien bij veel rupsen
Rupsen van de inheemse gamma-uil kunnen flinke vraatschade veroorzaken aan watercrassula. Toch zijn ze niet geschikt als zelfstandige bestrijdingsmethode tegen deze invasieve exoot. Dat blijkt uit een veldproef van Stichting Bargerveen in de Dintelse Gorzen.
| Watercrassula (beeld ter illustratie, gegenereerd met AI) |
Stichting Bargerveen onderzocht eerder in kasproeven of rupsen van de gamma-uil watercrassula eten. Daaruit bleek dat de rupsen flinke schade aan de plant kunnen veroorzaken. In de zomer van 2025 werd daarom een veldproef uitgevoerd in de Dintelse Gorzen, een natuurgebied langs het Volkerak waar watercrassula zich op grote schaal heeft gevestigd.
Voor de proef werden 37 kleine stukken vegetatie afgeschermd. Daar werden twintig, veertig of geen rupsen van de gamma-uil uitgezet. Vervolgens werd enkele weken bijgehouden hoeveel schade de rupsen aan de watercrassula veroorzaakten.
|
|
Alleen bij hoge aantallen rupsen werd watercrassula duidelijk teruggedrongen
| |
|
Tot 1,5 centimeter afname
In vrijwel alle proefvlakken met rupsen was vraatschade zichtbaar. Een sterk effect trad echter alleen op bij de hoogste dichtheid van veertig rupsen, op plekken waar naast watercrassula ook het inheemse melkkruid groeide.
Op sommige plekken nam de dikte van de watercrassulamat in drie weken met maximaal 1,5 centimeter af. In de proefvlakken zonder rupsen groeide de mat in dezelfde periode juist met 3 centimeter.
|
|
Zonder rupsen groeide de watercrassulamat in drie weken juist met 3 centimeter
| |
|
Watercrassula herstelt snel
Tegelijkertijd liet de proef zien hoe groeikrachtig watercrassula is. Waar de invasieve plant bij de start al volledig dominant was, konden de rupsen de groei niet bijhouden. Twee weken nadat de rupsen waren verpopt, was de watercrassula vrijwel volledig hersteld van de vraatschade.
Het uitzetten van gamma-uilrupsen is volgens Stichting Bargerveen daarom geen zelfstandige methode om grote groeiplaatsen van watercrassula aan te pakken. Een combinatie met andere beheermaatregelen biedt mogelijk meer perspectief. Wanneer de dominantie van watercrassula eerst op een andere manier wordt doorbroken, kan natuurlijke vraat mogelijk helpen bij het herstel van de oorspronkelijke vegetatie.
|
Natuurlijke vraat kan mogelijk vooral als aanvulling op andere beheermaatregelen werken
| |
|
 | | De dikte van de watercrassulamat neemt af door vraat van rupsen (blauw), terwijl deze verder toeneemt in de controles zonder rupsen (licht- en donkergrijs). Bron: Stichting Bargerveen |
|
|
| LOGIN
met je e-mailadres om te reageren.
|
|
|
| Er zijn nog geen reacties. |
|
