'Soms moet je accepteren dat die tuin vandaag niet afkomt' |
|
|
|
|
 |
| 283 sec |
Geenen Gardening werkt met mensen met afstand tot de arbeidsmarkt
Geenen Gardening werkt met mensen met afstand tot de arbeidsmarkt. Dat betekent korte klusjes, veel afwisseling en soms een planning die gedurende de dag verandert. Hein Geenen richtte het hoveniersbedrijf samen met zijn vrouw Judith op. Zijn kennis van het hoveniersvak en haar ervaring in de zorgsector komen er dagelijks samen. 'Je kunt niet zeggen: deze tuin moet vandaag af, dus allemaal een tandje erbij.'
| Het team van Geenen Gardening. Geheel links staat Judith Geenen naast Robin linksbovenaan. |
Geenen werkte jarenlang als hovenier in loondienst, maar was toe aan iets anders. Zijn vrouw werkte in de zorg. Toen hij een keer als vrijwilliger met haar meeging, ontdekte hij dat het werken met jongeren met een licht verstandelijke beperking hem goed lag. 'Dat klikte meteen. Ik vond het leuk om met die jongens en meiden bezig te zijn.'
Tijdens een vakantie besloten ze beide werelden te combineren. 'We hebben op vakantie gewoon een plan geschreven', vertelt Hein. 'Daarna zijn we scholen gaan aanschrijven voor leerlingen.' In 2014 begonnen ze met één stagiair en één vrijwilliger. De timing was niet gunstig 'Het was crisis', vult Judith aan. 'Mensen gaven weinig geld uit aan hun tuin. Maar we zijn toch begonnen.'
Die keuze pakte goed uit, want een jaar later werd het bedrijf genomineerd voor een lokale ondernemersprijs. Dat leverde het stel bekendheid op en het werk nam snel toe. Inmiddels is eerder te veel dan te weinig werk het probleem. De website is zelfs offline gehaald omdat er te veel aanvragen binnenkwamen.
|
|
'Je kunt niet zeggen: deze tuin moet vandaag af, dus allemaal een tandje erbij'
| |
|
De ploeg bepaalt mede het tempo
Geenen Gardening werkt met één ploeg. Daarin werken mensen die extra begeleiding nodig hebben. Hein begon met één-op-éénbegeleiding en kan inmiddels met kleine groepjes werken. 'Dan kan ik nog zien wat iedereen doet. Dat is belangrijk.'
Een gewone werkdag loopt van half acht tot vier, maar acht uur lang hetzelfde werk doen zit er meestal niet in. 'De concentratie is vaak niet zo lang. Dus het is veel motiveren, motiveren. Korte klusjes en veel afwisseling. Daar kom je het verst mee.'
Een kwartier opruimen kan worden gevolgd door maaien, bladblazen of een andere taak. Soms trekt iemand zich even terug en werkt een tijdje alleen. Ook geeft de ploeg zelf aan wanneer het genoeg is. 'Als iemand vermoeid is of het is veel te heet, dan zeggen ze op een gegeven moment: het is wel goed geweest. Vroeger zat er bij mij veel meer druk achter. Nu denk ik ook: genoeg is genoeg.'
Dat betekent niet dat de druk van een planning of klant verdwenen is. Hein probeert die alleen niet bij zijn medewerkers neer te leggen. 'Die druk is er natuurlijk nog steeds. Alleen is die voor mij. Zij hoeven daar niets van mee te krijgen.'
Filmpje als het even niet loopt
Ook social media heeft een plek in de werkdag. Het bedrijf maakt vooral luchtige filmpjes met de ploeg. Zo testten twee medewerkers voor een filmpje regenpakken en krijgen de jongens en meiden soms zelf de ruimte om iets te bedenken. Dat gebeurt bewust ook op momenten waarop het werken even niet lukt. 'Als het een half uurtje niet lekker loopt, zeggen we soms: kom, we gaan een leuk filmpje maken. Daar hebben ze dan weer plezier in.' Daarna kan het werk weer worden opgepakt.
Hetzelfde geldt voor extreem weer. 'Te heet, te nat of te koud, dan stop ik ermee. Zelf zou ik misschien doorgaan. Maar dan gaan we met z'n allen iets anders doen.'
De tuin moet wel goed zijn
Die flexibiliteit verandert niets aan wat de klant uiteindelijk mag verwachten. Geenen Gardening verzorgt renovatie en onderhoud bij particulieren en bedrijven. Hein verdeelt het werk zo dat iedereen doet wat hij of zij aankan.
'Ik snoei bijvoorbeeld voorop en dan ruimen zij achter mij op. Ze blazen alles schoon en daarna loop ik nog een keer na om de puntjes op de i te zetten. De klant moet gewoon tevreden zijn.'
Juist daarom houdt Geenen de ploeg klein. Het gaat niet alleen om hoeveel handen er beschikbaar zijn, maar ook om hoeveel begeleiding hij tijdens een klus kan geven. 'Je bent de hele dag met iedereen bezig en ondertussen moet je wel vakwerk afleveren.'
|
|
'Als ik niet rustig ben, straalt dat ook op hen af'
| |
|
Rust werkt twee kanten op
Dat begeleiden moest Hein zelf leren. Vooral in de eerste jaren merkte hij hoeveel energie het kostte. 'In het begin was ik 's avonds helemaal op. Ik had niet in de gaten dat het zoveel energie kostte.'
 | | Hein Geenen |
|
|
Inmiddels kent hij de ploeg goed en herkent hij sneller wanneer iemand rust nodig heeft. Andersom geldt hetzelfde. De medewerkers merken het ook wanneer Hein of Judith gespannen of onrustig is. 'Als ik niet rustig ben, straalt dat ook op hen af', zegt Hein. 'Alles wat om ons heen gebeurt, nemen ze mee. Dus wij moeten rustig blijven.'
Ook privéproblemen komen regelmatig mee naar het werk. 'Uiteindelijk vertellen ze veel aan ons', zegt Hein. Als dat nodig is, nemen Hein en Judith contact op met ouders of andere verwanten. 'Die band is heel belangrijk.'
Het verschil tussen Hein en Judith
Bij situaties waarin Hein niet weet hoe hij het beste kan reageren, schakelt hij Judith in. 'Ik noem haar weleens mijn hulplijn.' Haar ervaring in de zorg helpt hem vooral om anders naar gedrag te kijken en andere vragen te stellen.
Hein geeft een simpel voorbeeld. 'Ik kan zeggen: het gaat niet goed. Maar je kunt ook vragen: hoe komt het dat dit gebeurt? Alleen die vraag anders stellen, doet al heel veel.'
Judith is bovendien directer. 'Hein wil alles oplossen', zegt ze. 'Maar niet alles hoeft opgelost te worden.' Hein herkent dat verschil. 'Judith is veel strakker dan ik. Dat hebben de jongens en meiden soms ook nodig. Ik ben soms te lief. Dat is een valkuil.'
Juist die combinatie zien ze als belangrijk voor hun bedrijf. 'Ik heb de hovenierskennis en Judith heeft de zorgkennis', zegt Hein. 'Die combinatie heb je echt nodig.'
|
|
'Een goede hovenier is hier niet automatisch een goede medewerker'
| |
|
Meer dan goed kunnen snoeien
Dat maakt ook het vinden van personeel lastig. Een vakbekwame hovenier past niet automatisch binnen Geenen Gardening. 'Je moet rustig zijn en het leuk vinden om met deze jongens en meiden te werken.'
Dat bleek in de praktijk. Er werkten hoveniers bij het bedrijf die hun vak prima beheersten, maar niet bij de ploeg pasten. 'Als het niet klikt met de jongens en meiden, houdt het op. Zij zijn de basis van het bedrijf.'
Een tweede ploeg beginnen is daardoor niet simpelweg een kwestie van een extra bus en een paar medewerkers regelen. Er moet iemand bij die zowel het hoveniersvak beheerst als de begeleiding aankan. 'Je kunt niet drie mensen in een bus zetten en zeggen: ga maar tuinen onderhouden.'
Meer dan een werkdag
De band met de medewerkers stopt bovendien niet altijd om vier uur. De eerste zit soms al om kwart voor zeven aan de koffie. Na een klus blijft iemand geregeld eten en ook buiten werktijd komen medewerkers langs. 'Het is veel meer dan werk', zegt Hein. 'Sommigen gaan naar huis en anderen blijven gewoon mee-eten.'
Die langdurige band zorgt er ook voor dat Hein snel ziet wanneer iemand niet lekker in zijn vel zit. Soms trekt iemand zich tijdens een werkdag een kwartiertje terug of gaat alleen aan de andere kant van de tuin werken. 'Dan komt hij tot rust en daarna komt hij weer bij de groep. Dan is het oké.'
|
|
'Ik wil zelf blijven hovenieren'
| |
|
Bewust één ploeg
Aan opdrachten ontbreekt het Geenen Gardening niet. Toch willen Hein en Judith het bedrijf bewust kleinschalig houden. 'Ik wil zelf blijven hovenieren. Dat vind ik heel belangrijk. Als we veel groter worden, ben ik straks alleen nog maar aan het regelen.'
Daarom zoeken ze uitbreiding eerder in andere activiteiten dan in extra ploegen. Achter het bedrijf zijn plannen voor een plukbloementuin en ze willen planten gaan opkweken. 'Allemaal biologisch en ecologisch.'
Ook bij machines maakt Hein keuzes vanuit de ploeg. Hij werkt nog niet volledig elektrisch, omdat hij het belangrijk vindt dat medewerkers machines horen aankomen. 'Ik zou het liefst wel elektrisch werken, maar ik wil dat ze de machines horen. Anders vind ik het fysiek te gevaarlijk. Misschien kunnen we dat rustig gaan inbouwen.'
Na twaalfeneenhalf jaar is meer werk in ieder geval niet het doel. 'We kunnen nog veel meer aannemen, maar waarom zouden we? Ik wil zelf blijven werken en kunnen zien wat er gebeurt.'
En daarmee komt Hein uiteindelijk weer uit bij dezelfde afweging die hij gedurende een werkdag maakt. Niet iedere tuin hoeft koste wat kost vandaag af. 'Het moet wel leuk blijven. Voor de jongens en meiden, maar ook voor ons.'
| LOGIN
met je e-mailadres om te reageren.
|
|
|
| Er zijn nog geen reacties. |
|
