Hoe een kaal grasveld veranderde in een levendig heempark op de stuwwal

NIEUWS

Frank van de Ven, zondag 23 augustus 2026

90 sec

Oosterbeekse tuin krijgt stap voor stap meer gelaagdheid en variatie

Een grasveld, enkele rododendrons en vooral naaldhout. Veel meer was er oorspronkelijk niet te vinden in deze grote tuin tegen de helling van de stuwwal bij Oosterbeek. Inmiddels heeft de tuin het karakter van een klein heempark, met een grote vijver als middelpunt, slingerende paden, een wadi en een steeds verder ontwikkelde bosrand. Het ontwerp is van Jeroen Redel Tuin- & Landschapsontwerp.

De net aangelegde vijver in de winter

De oorspronkelijke tuin oogde kaal en rommelig. Vooral achter in de tuin lag een bosgedeelte dat weinig samenhang vertoonde. Dit deel wordt niet in ��n keer aangepakt, maar in de loop van meerdere jaren geleidelijk verbeterd. Zo kan een natuurlijker opgebouwde bosrand ontstaan.

Bouwen aan de bosrand
Een aantal kale taxussen is teruggezet of vervangen door meer gevarieerde beplanting. Onder de bestaande bomen is bovendien een nieuwe onderbegroeiing aangebracht. Daar groeien onder andere Heuchera villosa, elfenbloem en lage heesters zoals Skimmia en Sarcococca.

Daarmee krijgt het bosgedeelte verschillende lagen. In plaats van alleen bomen en kale grond bestaat de beplanting nu uit bomen, heesters en lagere planten. De ontwikkeling is nog niet klaar: de bosrand wordt de komende jaren verder opgebouwd.

De vijver als nieuw middelpunt
De grootste verandering vond plaats in het centrale gedeelte. Hier is een grote vijver aangelegd, die het nieuwe middelpunt van de tuin vormt. Rond het water staat een gevarieerde, gelaagde beplanting. Het voorheen open karakter heeft daardoor plaatsgemaakt voor een veel beslotenere tuin.

Lange, slingerende paden verbinden de verschillende delen. De paden zijn onverhard en lopen rondom de vijver. Ze maken niet alleen de tuin toegankelijk, maar bepalen ook hoe de ruimte en beplanting worden ervaren.

Regenwater naar de wadi
Dicht bij het huis is een laagte aangelegd die dienstdoet als moerasje en wadi. De hemelwaterafvoer van het dak is hierop aangesloten. Het regenwater verdwijnt daardoor niet direct via het riool, maar krijgt een plek in de tuin. Onder andere de irissen blijken goed te gedijen op deze vochtige standplaats.

Rond het terras is bewust voor een iets gecultiveerder beeld gekozen. Hier zorgt Hemerocallis gedurende een groot deel van de zomer voor bloei. Wanneer de gele exemplaren zijn uitgebloeid, nemen de oranjerode planten het over.

Van nat naar droog
De verschillende omstandigheden in de tuin maken een breed sortiment mogelijk. Naast soorten voor de vochtige delen zijn bijzondere houtige gewassen toegepast, waaronder Trochodendron aralioides, Parrotiopsis jacquemontiana, Prunus pumila 'Depressa', Morella pensylvanica, Fothergilla major, Cephalanthus occidentalis en Lonicera caerulea 'Blue Velvet'. Ook Cornus canadensis heeft een plek gekregen.

Het ontwerp van Jeroen Redel is daarmee niet vanuit ��n vast eindbeeld opgebouwd. De bestaande bomen, de helling, droge en vochtige plekken en de ontwikkeling van de bosrand bepalen samen hoe de tuin zich de komende jaren verder ontwikkelt.